booking (Class ขาประจำ)
( Point : 3024 | เพื่อน : 185 คน | Level : 30 )
นิยายเรื่อง : แฝดรัก นางบำเรอ (เซ็นสัญญาตีพิมพ์กับอักษรศาสตร์)
ตอนที่ 25
: เมื่อความจริงปรากฏ..

-25-

 

      เมื่อหญิงสาวเริ่มดิ้นรนน้อยลง เขาจึงค่อยๆ  ถอนปากออกจากปากของเธอ และค่อยๆ ใช้จมูกซุกไซร์ไปที่ซอกคอของเธอ ลมหายอุ่นๆ เป่ารดต้นคอของหญิงสาวอยู่ตลอด แม้ว่าเธอจะหนีเขาไม่พ้นแต่หญิงสาวก็พยามเอียงคอหลบอยู่ตลอด เขาค่อยๆ บรรจงพรมจูบเธอตั้งแต่ต้นคอจนถึงเนินอกอวบอัด

      สองมือของเขาค่อยๆ เลื่อนและสอดเข้าไปใต้เสื้อกล้ามสีขาวที่เธอสวมใส่กลับมาจากงานเดินแบบ

      “ปล่อยฉันเถอะนะ คุณอย่าทำร้ายฉันอีกเลยนะ ได้โปรด” เธอพยามอ้อนวอนขอร้องเขา

      “ไม่ ฉันจะไม่ปล่อยเธอเด็ดขาด เธอต้องการฉันไม่ใช่เหรอ เธอยั่วฉันนักนี่” เขาพูดเบาๆ พลางค่อยๆ เอาสองมือโอบเต้าอวบอัดของเธอและเคล้นคลึงมันเล่นอย่างกับเป็นของเล่นอย่างมันมือ

      ก่อนที่ปากแดงๆ ของเขาจะกลืนกินยอดอกผ่านเสื้อกล้ามและเสื้อชั้นในอย่างกระหาย ร่างงามแอ่นสะท้านอย่างร้อนแรง

      “หยุดเถอะนะคะ” เสียงของหญิงสาวเริ่มแหบพร่า ตัวของเธอเองกำลังต่อสู้กับความพิศวาสและอารมณ์พลุ่งพล่านที่ฟราบริโอ้กำลังหยิบยื่นให้เธออย่างดุเดือด

      “ฉันไม่หยุด ฉันรู้ว่าเธอก็ชอบ” เขาพูดเสียงอู้อี้อยู่ในลำคอ โดยที่ปากยังคงเม้มไปที่ยอดอกอย่างแรงจนเต้าอวบอัดของเธอที่ซ่อนอยู่ใต้บรายวบลงไปตามแรงกดจากปากของเขา ยิ่งเขารุก เขาสัมผัส เขาลูบไล้เธอมากเท่าไหร่ เรี่ยวแรงต่อสู้ของเธอ ก็เริ่มมีน้อยลง

      และไม่นาน เสื้อผ้าของหญิงสาวก็หลุดออกจากร่างระหงส์ รูปร่างสวยสะอาดตาขาวโพลนนอนเปลือยอยู่ตรงหน้า ชายหนุ่มแทบจะทนไม่ไหว

      ยอดอกสีชมพูที่อยู่บนเต้าอวบอัดได้รูปคู่นั้น แทบจะทำให้เขาหยุดหายใจ เนินกุหลาบสวยของเธออีก กลีบแนบชิดและสุดจะสะอาดสะอ้านไร้เส้นขนของหญิงสาว ยิ่งทำให้เขาหลงใหลเธอมากไปอีก

      “เธอสวยจริงๆ ฉันอยากจะกินเธอทั้งตัวจริงๆ นะรินต้า” พูดยังไม่ทันจบเขาก็ก้มลงลากไล้ลิ้นร้อนด้วยอุณหภูมิปราถนา ลงไปบนยอดอกสีชมพูของเธอ สัมผัสแรกที่ลิ้นร้อนๆ โดนยอดอกของเธอ ทำเอาเธอสะท้านจนแทบจะหายใจไม่ออก ลมหายใจของเธอขาดเป็นห้วงๆ ยิ่งเขาลูบไล้เคล้นคลึงทั้งสองเต้าด้วยแล้ว ยิ่งทำให้ซ่านสยิวจนเผลอครวญครางออกมา

      และยิ่งได้ยินเสียงครางของเธอ เขายิ่งพอใจ เขาใช้ฟันขบลงไปบนยอดอกของเธอเบาๆ ก่อนจะลากไล้ถี่รัว เขาค่อยๆ บรรจงพรมจูบเธอไปทั่วร่าง โดยที่นิ้วเรียวของเขาค่อยๆ แทรกผ่านเข้าไปตรงกุหลาบกลีบชิดแสนสวยของเธอ

      “พอเถอะค่ะ นะ” เสียงของหญิงสาวร้องเสียงสั่งห้ามเขาเอาไว้ และเธอพยามบิดตัวหนีเขา แต่เขาก็ไม่ได้สนใจเลย เขาค่อยๆ จับตัวของเธอให้มานอนหงายเหมือนเดิม แต่ที่ไม่เหมือนเดิมก็คือสิ่งที่เขากำลังจะมอบให้กับเธอ

      ชายหนุ่มค่อยก้มลงตรงหว่างขาของเธอ ปากแดงได้รูปของเขาค่อยๆ ก้มต่ำลงไปที่กลีบดอกไม้ที่เริ่มฉ่ำแฉะของเธอ หญิงสาวสั่นสะท้านทันทีที่ลิ้นร้อนจัดของเขาสัมผัสเบาๆ ไปที่กลีบดอกไม้กลางตัวของเธอ หญิงสาวได้แต่ครวญครางอย่างคนที่ยอมจำนน เธอไม่มีแม้เรี่ยวแรงจะปฏิเสธสิ่งที่เขากำลังหยิบยื่นให้แม้แต่สักนิด

      สองแขนของเขาจับไปที่สะโพกกลมกลึงของเธอ พลางเคล้นคลึงก้อนเนื้อนวลเนียนอย่างเร่าร้อน ลิ้นของเขาค่อยๆ ลากไล้ไปบนกลีบเนื้อนวลของเธอ หญิงสาวแทบจะกลั้นเสียงครวญครางของเธอเอาไว้ไม่ไหว ฟราบริโอ้เองก็แทบจะคลั่งอยู่แล้ว

      “รสชาติของเธอหวานดีจัง” เขาเงยหน้าขึ้นมาบอกเธอด้วยเสียงอู้อี้ ก่อนจะก้มลงไปวุ่นวายอยู่กับกลีบสาวของเธออีกครั้ง คราวนี้ลิ้นอุ่นๆ ของเขาเริ่มรุนแรงดุดันขึ้น เขาเกร็งลิ้นลากไล้ไปจนทั่วกลีบสาวที่แสนจะชุ่มฉ่ำ มือของหญิงสาวขยุ้มผมของชายหนุ่มเหมือนกับไม่อยากให้เขาถอนใบหน้าออกไปจากตรงนั้น โดยที่ตัวเธอเองก็ไร้การควบคุม 

      ยิ่งลิ้นของเขากดแทรกเข้าไปในกายของหญิงสาวลึกแค่ไหน หญิงสาวก็แทบจะละลายหายไปตรงนั้น ร่างงามบิดเร่าด้วยอารมณ์ซ่านเสียว

      อยู่ๆ เขาก็ถอนใบหน้าและลิ้นออกจากกลีบงามของเธอ หญิงสาวที่กำลังนอนหายใจถี่ แทบจะขาดใจ ความพิศวาสที่เขามอบให้เธอมันแทบจะระเบิดมันออกมาอยู่แล้ว แต่เขาก็มาหยุดกลางคัน

      เขาค่อยจูบพรมกายไปทั่วเนินเนื้อกลีบสาวและไล่ไปที่สะโพก เขาทั้งจูบทั้งกัด และโลมเลีย จนร่างระหงส์ของหญิงสาวสั่นระริกตามทุกแรงสัมผัสจากปากเขา

      และเขาก็กลับมาจู่โจมเธอที่เนินกลีบสาวอีกครั้ง คราวนี้ลิ้นของเขาดุนดันลากไล้ไปทั่วเนินสวย พลางเอานิ้วเรียวใหญ่ของเขาค่อยๆ แทรกเข้าไปหาความอบอุ่นจากกายของเธออีก เพียงแค่นิ้วชี้ของเขานิ้วเดียวก็ทำเอาหญิงสาวร้องออกมาด้วยความเจ็บปวด

      “ฉันเจ็บ” เธอบอกเสียงครวญคราง

      “เดี๋ยวก็ไม่เจ็บแล้วล่ะ ฉันจะพาเธอไปสวรรค์เอง” เขาพูดพลางค่อยๆ ดุนลิ้นขึ้นๆลงๆ ลากไล้ไปทั่วอย่างรุนแรง ผู้ชายอย่างฟราบริโอ้ทั้งช่ำชองและเจ้าเล่ห์ เขาผ่านผู้หญิงมาเยอะ ตัวของเขารู้วิธีการทำให้ผู้หญิงมีความสุข และเขารู้จุดว่าเขาควรจะทำยังไงตอนไหน

      ลิ้นของเขาทำเอาหญิงสาวสะท้านและกายสั่นระริก เมื่อเขาประเคนความเสียวซ่านที่สุดแสนจะสยิวจนเธอเกินจะต้านทาน เธอก็ครางออกมาอย่างร้อนแรง เสียงหอบหายใจของเธอถี่รัว เธอพยามจะพาตัวเองหนีเขา เพราะไม่อยากถูกสัมผัสอีกแล้ว ไม่เช่นนั้นเธออาจจะแหลกคามือเขาไปในนาทีนี้ก็ได้

      แต่เขาก็ไม่ยอมปล่อยให้เธอ ยิ่งเขาเห็นเธอครวญครางแค่ไหน ร่างของเธอบิดพริ้วสุดจะเร่าร้อนแค่ไหน เขายิ่งพอใจ เขายิ่งบรรจงลากลิ้นโลมเลียถี่รัวมากขึ้นไปอีก ร่างของเธอสะท้านจนแอ่นขึ้นรับสิ่งที่เขาทำให้อย่างไม่ได้ตั้งใจ จนเธอเองเริ่มหายใจถี่อีกครั้ง

      “อ่า..บริโอ้..พอเถอะค่ะ” เธอร้องขอด้วยเสียงหอบระรัว สองมือจิกไปที่แผ่นหลังของเขาอย่างแรง เธอหอบถี่จนตัวโยน นาทีนี้เธอเหมือนกับถูกเขาส่งขึ้นไปอยู่ที่สูงสุด และเขาก็กระชากเธอลงมา จิตใจเธอกระเจิดกระเจิงไปหมดแล้ว

      ชายหนุ่มเมื่อเห็นว่าหญิงสาวถึงฝั่งฝันแล้ว เขาจึงพอใจ ยอมถอนลิ้นออกจากเนินเนื้อแสนหอมหวานของเธอ โดยที่หญิงสาวยังคงหอบหายใจจนตัวโยนอยู่อย่างนั้น และดูเหมือนไม่มีทีท่าว่าจะหายง่ายๆ

      ชายหนุ่มค่อยๆ ใช้สองมือ จับสองขาของเธอให้แยกออก และมาพาดเอาไว้บนไหล่ทั้งสองข้างของเขา ก่อนจะค่อยๆ ช้อนสะโพกของเธอให้เข้ามาใกล้ความเป็นชายของเขาที่กำลังถูกปลุกให้ตื่นตัวอย่างเต็มที่

      ก่อนที่เขาจะจับความเป็นชายไปจ่ออยู่ที่กลีบเนียนสวยและค่อยๆ ดันมันเข้าไปในกายของหญิงสาว

      “โอ๊ย… เจ็บ” หญิงสาวเจ็บปวดจนต้องกัดปากตัวเอง ความเป็นชายอันใหญ่โตของเขาค่อยๆ เคลื่อนตัวเข้าออกอยู่ในกายของเธออย่างยากลำบาก

      “เดี๋ยวเธอก็จะไม่เจ็บ” เขาบอก แต่หญิงสาวไม่ได้รู้สึกตามที่เขาบอกเลย เธอยังคงเจ็บปวดอยู่ตลอดเวลา ยิ่งเวลาที่เขาเคลื่อนไหวรุนแรง ท่อนแข็งขันก็กระแทกเข้าไปในกายของเธออย่างรุนแรง จนเธอเจ็บปวดไปหมด

      ความคับแน่นของเธอ บีบรัดแก่นกายของเขาจนเขาเองก็รู้สึกอารมณ์พลุ่งพล่านมากขึ้นไปอีก

      “เธอนี่สุดยอดจริง รินต้าของฉัน”

      เขาพูดพลางโอบก้นของเธอและจับมันเคลื่อนไหวเข้าออกไปมา ยิ่งเขากระแทกแรงเท่าไหร่ หญิงสาวก็เจ็บเท่านั้น

      น้ำตาของวรินตาเอ่อจนไหลล้นออกมาด้วยความเจ็บปวด ปากแดงๆ ของเธอเม้มจนแทบจะเป็นเส้นตรง เขาเห็นน้ำตาของเธอ จึงก้มลงไปจูบที่ปากแดงเรื่อ และพรมจูบเธอไปทั่วเรือนร่างตั้งแต่ติ่งหู ซอกคอ และมาจนถึงก้อนเนื้อหน้าอกกลมกลึง

      อีกครั้งที่ลิ้นร้อนๆ ของเขาลากไล้ไปที่ยอดอก แต่คราวนี้หญิงสาวแสนเจ็บปวด เพราะเขายังคงเคลื่อนไหวส่วนล่างเข้าหาร่างของเธออย่างรุนแรง แรงจนหน้าอกของเธอกระเพื่อมขึ้นลงตามแรงเคลื่อนไหว ยิ่งสร้างความเย้ายวน และความคับแน่นจากภายในของหญิงสาวยิ่งเร่งอารมณ์ของเขาให้มากขึ้น

      เขาเร่าร้อนซะจนกัดเข้าไปที่ยอดอกของเธอเบาๆ ทำเอาหญิงสาวเจ็บปวด สะโพกของเขายังกระแทกเข้ากับสะโพกของเธอ บางครั้งเขาที่คุมเกมส์อยู่ก็แอ่นตัวและกระแทกให้ทุกอย่างที่อยู่ในกายของเธอบดบี้ขยี้ไปทั่วบริเวณ

      “รินต้า ฉัน…ฉันไม่ไหวแล้ว”

 

      หญิงสาวยังคงร้องไห้อยู่ใต้ผ้าห่มที่คลุมร่างอยู่ เธอพยามใส่เสื้อผ้าให้เรียบร้อยโดยที่ตัวเองยังมุดอยู่ใต้ผ้าห่ม

      “ทำอะไร ยัยตุ๊กตายาง”  เสียงของชายหนุ่มดังขึ้นอย่างเยาะหยัน ก่อนที่ผ้าห่มที่เธอคลุมร่างอยู่จะถูกดึงออกไป โชคยังดีที่เธอใส่เสื้อผ้าเกือบเสร็จแล้ว

      “จะใส่เสื้อผ้าทำไมล่ะเธอ ยังไม่เสร็จงานเลยนะ” เขาพูดพลางกระโดดขึ้นไปนั่งบนเตียงข้างๆ เธอ ร่างกายกำยำของเขามีเพียงอันเดอร์แวร์สีขาวสะอาดตาเท่านั้น ที่ปกปิดร่างกายของเขาอยู่ เขามองเธออย่างพิสมัย ก่อนจะเอาหลังมือลูบไล้ไปตามผิวกายของเธอ

      “คุณจะเอาอะไรจากฉันอีก ฉันไม่มีให้แล้ว เชิญคุณกลับไปได้เลย” เธอพูดจบก็ร้องไห้โฮ พลางชี้มือไปที่ประตูเพื่อไล่เขา

      “เธออย่ามาร้องไห้อีกได้มั้ย ฉันเบื่อวิธีการของเธอมาก เธอจะใช้วิธีนี้อีกนานมั้ย ไม่ทราบ ยัยตุ๊กตายาง มาทำงานต่อมา เวลาของฉันยังไม่หมดนะ” เขายื่นหน้ามาถามเธอ พลางใช้มือดึงคางของเธอใหเชิ่ดขึ้น

      หญิงสาวปัดมือใหญ่ออก และคว้าหมอนขึ้นมาตีไปที่เขาอย่างแรงหลายๆครั้งติดกัน โดยที่ปากแดงเรื่อของเธอก็ขยับด่าเขาไปด้วย

      “นายมันคนเลว ไอ้ทุเรศ ฉันไม่รู้จะพูดกับนายยังไง ไอ้เลว และฉันจะบอกว่านายไม่มีสิทธิ์มาทำกับฉันแบบนี้ ไอ้บ้ากาม ไอ้คนฉวยโอกาส ฉันกลับมาถึงนี่แล้วยังจะตามมารังควานฉันอีก ฉันไปทำอะไรให้นายกันนะ จะเอาอะไรจากฉันอีก นี่แน่ะๆ” เธอกร่นด่าเขาไป มือก็จับหมอนตีไปที่เขาอย่างโกรธแค้นชิงชัง

      “โอ๊ยยย…อะไรของเธอเนี่ย ตีอยู่ได้เจ็บนะ” เขาพูด ก่อนจะเอามือใหญ่ๆ ดึงหมอนออกจากสองมือของเธอ

      “เธอเป็นโรคบ้าอะไรเนี่ย ความจำเสื่อมเหรอ สมองเสื่อมเหรอ ถึงได้ชอบลืมตัวไปชั่วขณะว่าตัวเองเป็นไซด์ไลน์น่ะ แล้วต้องให้ฉันบอกอีกเหรอว่างานของนางบำเรออย่างเธอต้องทำอะไรกับฉันอีกเหรอ ที่ผ่านๆ มา เราก็ทำกันไปจนเธอร้องซะฟังไม่ได้ศัพท์แล้วนี่ 555 แต่ฉันยังไม่พอแค่นี้หรอกนะ ยัยตุ๊กตายาง ฉันจะจัดให้เธออีกสักสองสามรอบ เอ๊ะ หรือจะห้ารอบ หรือจะจนสว่างคาตาไปเลยดีนะ555” ชายหนุ่มพูดอย่างสะใจ เขาพอใจกับเรือนร่างของเธอมาก จนแทบอยากจะเก็บเธอเอาไว้เป็นของเขาคนเดียว

      “ไอ้สารเลว ไอ้บ้า ต้องให้บอกกี่ครั้งว่าฉันไม่ใช่…ฉันไม่ได้ทำงานไซด์ไลน์ ฉันไม่ได้ทำนะ” เธอแทบจะกรี๊ดใส่หน้าเขา

      “ไอ้สารเลว ไอ้บ้าเหรอ 555” เขาทำเสียงเลียนแบบเธอ ยักคิ้วให้หน้าหมั่นไส้ เธอมองเขาแล้วอยากจะเอาอะไรก็ได้ปาใส่หน้าหล่อๆ ที่แสนจะร้ายกาจของเขาจริงๆ

      “เธอไม่ได้ทำ แล้วใครทำไม่ทราบ” เขาแกล้งถามน้ำเสียงยียวนสุดๆ

      “ก็…ก็…..” หญิงสาวตอบไม่ได้ เธอไม่อยากจะพูดออกไปว่า พี่สาวเธอนั่นไงที่ทำ เธอจะพูดออกไปได้ยังไง และที่สำคัญ เท่าที่เธอเข้าใจ สรินดาบอกกับเธอและสัญญากับเธอเอาไว้แล้วว่าจะไม่ทำงานไซด์ไลน์แบบนี้อีกเด็ดขาด

      หญิงสาวก็เลยไม่สามารถจะพูดออกไปได้ และเธอเองก็ไม่อยากจะไปอธิบายเรื่องเก่าๆ ที่เกิดขึ้นที่แอลเอ.อีกด้วย เพราะเธอไม่อยากจะพูดถึงมันอีกแล้ว มันเป็นความทรงจำที่เลวร้าย ที่เธอเองไม่อยากที่จะจดจำและพูดถึงมันอีก หญิงสาวจึงได้แต่ร้องไห้

       “อ๋อ..เธอจะบอกว่าพี่สาวฝาแฝดบ้าบออะไรของเธอนั่นใช่มั้ยล่ะที่เป็นคนทำน่ะ เรื่องนี้ฉันฟังมาแล้ว เปลี่ยนเรื่องเหอะ ปั้นเรื่องใหม่ได้เลยนะ ฉันไม่เชื่อเธอหรอก” เขาพูดเยาะๆ ก่อนจะเดินสำรวจห้องของเธอด้วยความสนอกสนใจ

      ถ้าเป็นคนอื่น หรือที่อื่น คนอย่างเขาไม่มีจะมานั่งสนใจเรื่องของใครแบบนี้หรอกนะ แต่นี่อาจจะเป็นเพราะเป็นห้องของวรินตา และเป็นเรื่องของวรินตา เขาจึงได้สนอกสนใจอยากจะเห็น อยากจะรู้ ขึ้นมาอย่างไม่รู้ตัว

      ส่วนหญิงสาวเองได้แต่ร้องไห้อยู่บนเตียงตรงนั้น เธอเองก็ยังคงงงกับชะตาชีวิตของตัวเองอยู่ ว่าอยู่ดีๆ ซาตานในคราบเทพบุตรอย่างฟราบริโอ้ตามมาทำร้ายย่ำยีเธอถึงที่นี่อีกเพื่ออะไรกัน

      “ตี๊ดด…ตี๊ดดด….” เสียงโทรศัพท์ของฟราบริโอ้ดังขึ้น เขาเดินอย่างอารมณ์ดีมาที่เตียงก่อนจะก้มๆ เงยๆ ล้วงเอาโทรศัพท์มือถือขึ้นมา เขามองชื่อคนที่โทรเข้ามา ก่อนจะยิ้มและกดรับ

      “ว่าไงเอเลน”

      “เฮ้..บริโอ้ ตกลงคุณอยู่ที่โต๊ะไหนนะคะ รินเค้าไปถึงที่ร้านแล้วน่ะ เค้าหาคุณไม่เจอ”

      เอเลนถามมาตามสาย คำถามของเอเลน สร้างความสงสัยให้กับเขาอย่างมาก

      “คุณว่าไงนะเอเลน”

      “คุณอยู่ที่โต๊ะไหนน่ะค่ะ พอดีรินเค้าไปที่ร้านที่คุณนัดแล้ว และเค้าหาคุณไม่เจอน่ะค่ะ ก็เลยให้ฉันโทรศัทพ์มาถามคุณน่ะ”

      ฟราบรโอ้เบิกตาโพลง

      “เอเลน คุณกำลังเล่นตลกอะไรกับผม รินอะไรของคุณ ผมไม่เข้าใจ เค้าจะไปที่ร้านได้ยังไงในเมื่อผมอยู่กับเขา”

      คราวนี้เป็นเอเลนบ้างล่ะที่จะต้องงง

      “หืมม์ รินจะไปอยู่กับคุณได้ยังไงคะ อ๋อ..หรือคุณกับรินเจอกันที่ร้านเรียบร้อยแล้ว” เอเลนพยามทำความเข้าใจ

      “เปล่า ผมไม่ได้เจอที่ร้าน”

      “ไม่ได้ไปที่ร้านแล้วจะเจอรินได้ไงล่ะคะ ตอนนี้รินเค้าอยู่ที่ร้านแล้วน่ะค่ะ คุณจะให้เธอไปเจอที่ไหน เดี๋ยวฉันจะได้โทรบอกรินให้ไปเจอคุณ แจ้งมาได้เลย รินเค้าตื่นเต้นมาก ที่จะได้เจอคุณเนี่ย อุ๊ยเนี่ย รินโทร.สายซ้อนเข้ามาอีกแล้ว”

      สิ่งที่เอเลนบอก ยิ่งทำให้ชายหนุ่มตกใจระคนแปลกใจ ใครกันคือคนที่ไปรอเขาที่ร้านที่เขาแจ้งเอเลนไปในตอนแรก ในเมื่อวรินตาก็นั่งอยู่ตรงนี้ และใครกันที่กำลังโทรศัพท์สายซ้อนเข้าไปที่โทรศัพท์ของเอเลนในตอนนี้ ในเมื่อวรินตายังคงนั่งตาบวมปูดสะอื้นตัวโยนอยู่ตรงนี้

      “เอเลน เดี๋ยวนะ ผมถามอะไรหน่อย” เขาพูดพลางเดินหลบเข้าไปคุยในห้องน้ำ เพราะไม่อยากให้วรินตาได้ยิน

      “ว่าไงคะ”

      “รินเนี่ย เค้ามีฝาแฝดมั้ย” ในระหว่างที่เขาถามเอเลน สายตาของเขาก็มองไปเจอกรอบรูปที่วางอยู่ตรงชั้น ในกรอบรูปนั้น มีรูปเด็กผู้หญิงหน้าตาน่ารักนั่งกอดกันอยู่ และที่สำคัญเธอทั้งคู่ หน้าตาเหมือนกันอย่างกับแกะ

      ภาพของวรินตาในแบบผู้หญิงผมตรงยาวสลวยใบหน้าขาวใสผุดผ่องกับวรินตาในแบบผมสีทองแซมเขียวเหลือง แต่งหน้าจัดจ้านที่เขาเจอเมื่อคืนแว่บขึ้นมาในสมอง

     

      “อ๋อ มีค่ะเป็นนางแบบเหมือนกัน แต่ดังมาก น้องสาวเค้าไม่ได้ทำงานแบบนี้นะคะ รายนั้นจะเรียบร้อยหน่อยๆ เอ๊ะ คุณถามทำไมคะ” เอเลนถามด้วยความสงสัย

      เมื่อได้ยินสิ่งที่เอเลนพูด ก็ยิ่งตอกย้ำว่า ที่เขาเคยคิดหรือเข้าใจ มันผิดหมดเลย ดวงตาคมคายของเขาเบิกโพลง เขาไม่อยากจะเชื่อเลยว่า เรื่องแบบนี้มันจะเกิดขึ้นจริงๆ วรินตามีฝาแฝดจริงๆ   

      “ตอนนี้รินอะไรของคุณ ผมสีทองใช่มั้ย”

      “ใช่ค่ะ เอ๊ะ จริงๆ รินเค้าก็ผมทองมาตลอดนะคะ ตอนที่ไปแอลเอก็ผมทองนะคะ รินเค้าชอบผมทอง เค้าไม่เคยปล่อยให้ผมดำเลย เพราะเค้าบอกว่าเวลาใส่ชุดสวยๆ จะเข้ากันมากกว่าผมดำ”

      ยิ่งฟังเอเลนพูด เขาก็ยิ่งแน่ใจ

      “ผมอยากจะบ้า”

      เขาพูดพลางกดวางสายไปเลยทันที ตอนนี้ทุกอย่างที่หญิงสาวเคยพยามบอกเขา มันเป็นจริงขึ้นมาแล้ว เขาหยิบกรอบรูปที่มีรูปเด็กฝาแฝดหน้าตาน่ารักขึ้นมาดู ก่อนที่สายตาของเขาจะเหลือบไปเห็นกรอบรูปอีกบาน ที่มีรูปผู้หญิงสวยจัดสองคนที่หน้าตาเหมือนกันมาก ยืนถ่ายคู่กัน แตกต่างกันเพียงการแต่งตัว และสีผม คนนึงผมทองแซมเขียว อีกคนผมดำ ในรูปนั้นมีรอยปากกาเมจิคชี้ไปที่ผู้หญิงผมสีทองและเขียนว่า “พี่รินคนสวย” และ ชี้ไปที่ผู้หญิงผมดำตรงและยาวสลวย หน้าตาสดใส และเขียนว่า “รินต้าเองจ๊ะ” 

      แค่เพียงเขาเห็นกรอบรูปและข้อความเล็กๆ เหล่านั้น หัวใจของเขาก็เหมือนกับหล่นและตกวูบลงไปกองอยู่ที่พื้น เขาปวดหัวขึ้นมาทันที จนต้องเอามือขึ้นมาบีบขมับตัวเอง ก่อนจะทรุดตัวลงไปนั่งกองกับพื้นหน้าห้องน้ำ

นิ ย า ย . ค อ ม อยากจะอ่านนิยายออนไลน์ดีดี สักเรื่อง คิดถึงเราสิคะ www.niyay.com

เกี่ยวกับนิยายเรื่องนี้

หมวดนิยาย :  โรมานซ์
ตอนล่าสุด :   29
สถานะ :   ยังไม่จบ
วันที่โพสต์ :   30 มิ.ย. 54 22:32:50
Update ล่าสุด :   03 ก.ย. 54 21:21:52
คนเข้าชม :   6690 ครั้ง
Story cool :   447
Favorites :   125

loading.. ( ต้องขออภัย หากโหลดอ่าน chapter ไม่ได้ แนะนำ ดาวน์ click Mozilla Firefox หรือ Google Chrome )
loading..
แสดงความคิดเห็นกันหน่อยจ้า (18 เม้น)

  
หากต้องการแสดงความคิดเห็น กรุณา Login ด้วยค่ะ

โปรดอ่านกฏกติกาก่อนแสดงความคิดเห็น

- โปรดงดเว้นการใช้คำหยาบ ส่อเสียด ดูหมิ่น กล่าวหาให้ร้าย สร้างความแตกแยก หรือกระทบถึงสถาบัน อันเป็นที่เคารพ

- ทุกความเห็นไม่เกี่ยวข้องกับผู้ดำเนินการเวบไซท์ และ ไม่สามารถ นำไปอ้างอิงทางกฎหมายได้

- ทีมงาน niyay.com ขอสงวนสิทธิ์ในการลบความคิดเห็น โดยไม่ต้องแจ้งให้ทราบล่วงหน้า

chuxiah ความคิดเห็นที่ 18
เป็นไงละหายบ้ารึยัง  นายฟราบริโอ้
2011-11-23 02:23:20

เพื่อน 1234 | Point 92892 | Level 928 | Class มหาเทพเจ้าแห่งนิยาย | comment จากตอนที่ 25


khakty ความคิดเห็นที่ 17
แล้วจะทำไงต่อไป
2011-11-18 23:15:15

เพื่อน 624 | Point 17317 | Level 173 | Class มืออาชีพ | comment จากตอนที่ 25


nannii3s ความคิดเห็นที่ 16
เป็นไงละ
2011-11-18 10:39:24

เพื่อน 1590 | Point 96568 | Level 965 | Class มหาเทพเจ้าแห่งนิยาย | comment จากตอนที่ 25


amr540 ความคิดเห็นที่ 15
2011-09-06 20:26:18

เพื่อน 0 | Point 508 | Level 5 | Class มือสมัครเล่น | comment จากตอนที่ 25


Helen ความคิดเห็นที่ 14
ในที่สุดก็รู้ซะทีนะ เอาไงต่อล่ะทีนี้ฟราบริโอ้!!
2011-09-05 03:07:27

เพื่อน 232 | Point 2110 | Level 21 | Class ขาประจำ | comment จากตอนที่ 25