minnie2u (Class ขาประจำ)
( Point : 4639 | เพื่อน : 354 คน | Level : 46 )
นิยายเรื่อง : รถไฟสายด่วน..ขบวนความรัก (ความรักแบบเลิฟๆ ความเลิฟแบบน่ารัก)
ตอนที่ 5
: เพนนี่ ลู บริโอเบส1

“เพนนี่ ลู บริโอเบส” 

 

เขาทวนชื่อของหญิงสาวเมื่อมองที่รูปยังคงเป็นเด็กหญิงหน้าตาน่ารักคนนี้ ซีกส์เริ่มต้นเล่าเรื่องการหายตัวไปของเธอจากเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นเมื่อสิบปีที่แล้ว

 

เกิดแผ่นดินไหวที่บัตเตอร์เวิรธ์ในขณะที่ซีกส์กำลังยุ่งกับการเจรจาทางธุรกิจที่เมืองไทย เขารับรู้ข่าวสารบนหน้าจอโทรทัศน์ของห้องพักของโรมแรมในช่วงหัวค่ำ ข่าวด่วนนั้นนำมาซึ่งความวิตกกังวลเป็นอย่างยิ่ง

 

ซีกส์โทรศัพท์หาคนที่บ้านแต่ไม่มีใครรับสาย เขากดวางและต่อสายใหม่ทำอยู่อย่างนั้นชนิดที่เรียกว่าไม่รอให้สัญญาณว่างสักนาที และสุดท้ายก็มีใครคนหนึ่งกดรับที่ปลายทาง เขายิ้มปนน้ำตาที่ไหลอาบใบหน้าด้วยความดีใจ

 

เสียงของเพื่อนบ้านคนหนึ่งดังขึ้น หัวใจเขาเริ่มเป็นกังวลและวิตกจริตอีกครั้ง เขาไม่รอให้ปลายสายพูดอะไรไปมากกว่ากล่าวคำทักทาย และดูเหมือนว่าทุกสิ่งกลับเลวร้ายเมื่อเพื่อนบ้านของเขาร้องไห้โฮออกมา

 

“โลลาห์ เกิดอะไรขึ้น”

 

น้ำเสียงของเขาร้องถามอย่างสั่นเครือ คนปลายสายค่อยบอกเขาอย่างช้าๆทว่ามันกลับฟังไม่รู้เรื่องเพราะเธอเอาแต่ร้องไห้

 

“โลล่าห์ คุณต้องหยุดร้องก่อน แล้วบอกผมใหม่ซิว่าเกิดอะไรขึ้น”

“โลล่าห์

 

ซีกส์ตะคอกอย่างโมโหใส่เธอซึ่งยังไม่ยอมหยุดร้องไห้ตามที่เขาบอก

 

“ซีกส์...พีราวรรณเธอจากไปแล้ว...เพนนี่ก็ไม่รู้หายไปไหน เรายังไม่พบศพเธอ เจ้าหน้าที่มาที่บ้านของเราเต็มไปหมด...ซีกส์...โอแกนก็หายไปด้วย...ฉันไม่รู้จะทำยังไงดี...แต่ศพของพีราวรรณเจ้าหน้าที่เขาช่วยดึงออกมาจากรถให้แล้ว...ซีกส์ได้ยินมั้ย...ซีกส์...รีบกลับมานะ ซีกส์...”

 

เสียงสัญญาณถูกตัดขาด กำปั้นหนาทุบลงที่ผนังกำแพงอย่างมีอารมณ์สุดขีด เขาโทรไปที่ประชาสัมพันธ์ให้ช่วยจองเที่ยวบินเพื่อกลับบ้านทันที แผ่นดินไหวครั้งนั้นพรากชีวิตมารดาของเด็กหญิงเพนนี่ไปอย่างไม่มีวันกลับ ตัวเด็กหญิงเองก็หายไปและไม่มีใครได้พบเจออีกเลยนับจากวันนั้น

 

“ครับ ผมจะช่วยคุณตามหาเธออย่างเต็มที่”

 

ภาริชยอมรับคำอย่างหนักแน่นเมื่อเข้าใจในเรื่องราวทั้งหมด ซีกส์ยังคงหวังว่าลูกสาวของเขาจะยังมีชีวิตอยู่ ชายหนุ่มก็เช่นกัน เขาบอกกับตัวเองในใจขอให้เพนนี่ยังคงมีชีวิตอยู่เพื่อรอพบพ่อที่จากกันไปถึงสิบปีนี้

 

ซีกส์บอกให้เขาเริ่มต้นหาหญิงสาวที่กรุงเทพ เพราะข่าวล่าสุดที่ได้รับจากลูกน้องบอกไว้ว่ามีคนพบเด็กหญิงในรูปคนนี้เมื่อแปดปีก่อนแถวย่านบ้านพักเก่าๆใกล้กับสถานีรถไฟ

 

“เมื่อแปดปีก่อน นี่มันข่าวล่าสุดที่สุดแล้วเหรอครับ”

 

เขาร้องถามอย่างฉงนสนเท่ห์ แต่ทำไงได้เพราะนั่นคือความจริง เมื่อซีกส์พยักหน้าและถอนใจ เขาเองก็ถอนใจเฮือกใหญ่ตามไปด้วย

 

“คุณลองให้คนไปตามหาเธอที่นั่นหรือยัง”

 

ภาริชเอ่ยถามอย่างเครียดๆ ตอนนี้เขารู้สึกว่าตัวเองกำลังผจญอยู่กับความมืดทั้งแปดด้าน การตามหาคนคนนึงไม่ใช่เรื่องง่าย ยิ่งไม่มีข้อมูลอะไรให้เลยนอกจากรูปถ่ายแค่ใบเดียวแบบนี้

 

“คนของผมไปหาเธอที่นั่นทุกปีแต่ไม่เคยพบ”

 

“ถ้าพบก็แปลกนะครับ ประชากรในกรุงเทพมีตั้งหลายล้านคน จะหาเจอกันง่ายๆได้ยังไง”

 

เขาพูดตามความเป็นจริง แต่ก็ใช่จะบอกให้ซีกส์ยอมตัดใจในการตามหาลูกสาว ในเมื่อรับปากว่าจะช่วยแล้วก็ต้องช่วย นัยต์ตาคมมองเด็กหญิงเพนนี่ในรูปถ่ายอีกครั้ง หน้าตาน่ารักแบบนี้โตขึ้นมาจะสวยแบบไหนกันนะ เพนนี่ ลู บริโอเบส

 

“ว่าแต่ชื่อแม่ของเธอ ผมหมายถึงภรรยาของคุณนะ พีราวรรณ ฟังดูคล้ายชื่อผู้หญิงไทยเลยนะครับ”

 

“ใช่ พีราวรรณเป็นคนไทย ผมพบเธอที่นี่ เธอมาเที่ยวกับเพื่อนชาวไทยแล้วเราก็รู้จักกันและติดต่อกันเรื่อยมา จนกระทั่งเราแต่งงานกันและมีเพนนี่”

 

น้ำเสียงที่ดูมีชีวิตชีวาเมื่อเอ่ยถึงภรรยาที่ล่วงลับไปแล้วกลับเศร้าลงเมื่อมาหยุดตรงชื่อของเด็กหญิง ภาริชถามถึงญาติพี่น้องและคนรู้จักของภรรยาเขา แต่ซีกส์ก็ส่ายหน้า ตอนนี้คงไม่ได้มืดเพียงแค่แปดด้านอย่างเดียวแล้วล่ะ มันกลายเป็นแปดด้านแถมยกกำลังสองอีกด้วย

 

เขากุมขมับอย่างหมดหนทาง

 

“คืนนี้ก็นอนพักที่โรงแรมของผมสิ พนักงานที่นี่สวยๆทั้งนั้น”

 

ซีกส์เอ่ยบอกกับเขาเมื่อเห็นชายหนุ่มมีอาการเครียดขึ้นสมอง เขารับคำที่จะเข้าพัก แต่ปฏิเสธข้อเสนออันหลัง

 

“หรือว่าคุณมีใครแล้ว”

 

ซีกส์ถามน้ำเสียงเรียบมองสบตาคมกล้าของชายหนุ่ม ภาริชยิ้มให้เขาและยิ้มให้กับคำปฏิเสธของตัวเองด้วย

 

“ผมเหนื่อย ไม่อยากให้ใครมากวนตอนกำลังนอนครับ”

 

เขาบอกเหตุผลให้ซีกส์รับรู้ตามนั้น ชายรุ่นพ่อยิ้มขำและมองเขาอย่างเอ็นดู ซีกส์โบกมือเชิงอนุญาตให้เขาออกไปได้ ภาริชกล่าวลาและออกไปจากห้องกระจกนั้นในเวลาต่อมา

 

รถไฟสายด่วนพุ่งทะยานมุ่งหน้ากลับสู่กรุงเทพมหานคร หลังจากที่เสร็จภาระกิจอำนวยความสะดวกและเสริฟอาหารให้กับผู้โดยสารแล้ว พัญญาก็มานั่งยกแขนพิงที่ขอบกระจกหน้าต่างบานใหญ่ อิงอรก็นั่งลงอยู่อีกฝั่งตรงข้ามกัน

 

พัญญาหวนคิดถึงใครบางคนที่จากไปนานแล้ว เธอยังจำภาพนั้นได้ดี ชายคนหนึ่งวิ่งเข้ามาดึงร่างของเธอออกจากตัวรถที่ประตูเปิดอ้าออกกว้างได้แค่เพียงครึ่ง เธอร้องไห้อย่างหนักเมื่อเห็นคนที่นั่งอยู่ที่เบาะด้านคนขับ ซบใบหน้านิ่งบนพวงมาลัยรถ หยดน้ำแดงๆไหลย้อยซึมออกมาจากหน้าผากเป็นเส้นทางยาวจนถึงปลายคางซีดขาว

 

“แม่หนู ช่วยแม่หนูด้วย อาคะ ช่วยแม่หนูด้วย”

 

“แม่หนูเขาจากเราไปแล้วนะ”

 

นั่นคือเสียงที่ดังก้องอยู่ในโสตประสาทการรับรู้ที่เรียกว่าหู แม่ของเธอจากไปแล้ว มันยังดังก้องอยู่ ชายคนนั้นพาเธอมายังสถานีรถไฟที่แน่นหนาไปด้วยผู้คน เขายื่นมือน้อยๆของเธอส่งให้กับหญิงวัยกลางคนคนหนึ่ง

 

“ฝากเด็กคนนี้ด้วยนะครับ เธอคือคนที่ผมรักมากที่สุดรองจาก....”

 

ใบหน้าของเขาดูเศร้า หัวใจก็รู้สึกเศร้าและเจ็บปวดไปพร้อมๆกัน

 

“ไม่ต้องพูดหรอก ฉันเข้าใจ ฉันจะดูแลเธอเป็นอย่างดี วางใจเถอะ”

 

และนั่นคือจุดเริ่มต้นชีวิตใหม่ของเธอ เมื่อหญิงวัยกลางคนคนนั้นพาเธอมาอยู่ด้วยที่บ้านพักสภาพเก่าโทรมหลังหนึ่ง ใกล้สถานีรถไฟที่ใหญ่ที่สุดของเมืองไทย

 

“เราจะอยู่ที่นี่กันไม่นานนักหรอก”

 

เสียงของหญิงคนนั้นเอ่ยแผ่วเบาและบอกต่อมาว่าจะมีคนมารับเธอไปอยู่ด้วย เธอไม่รู้ว่าคือใครแต่จำได้ขึ้นใจในตอนนั้นเพราะหญิงคนนี้เอ่ยขึ้นมาคำหนึ่งเมื่อพูดถึง ครอบครัวอุปถัมป์

 

เราจะต้องไปอยู่กับครอบครัวอุปถัมป์อะไรนี่นะหรือ เด็กหญิงถามกับตัวเอง มันจะดีเหมือนอยู่ที่บ้านของตัวเองหรือเปล่านะ และเธอก็ได้คำตอบในเวลาสองเดือนต่อมา...

 

“มิ้น ฉันจะไปเช็คเรตติ้งแถวโน้นหน่อยนะ จะไปด้วยกันไหมละ”

 

อิงอรเรียกสติให้เธอกลับมาสู่โลกในปัจจุบัน พัญญามองเพื่อนสาวที่กำลังทาลิปสติกสีแดงมันวาวเคลือบบนฝีปากเรียวนั้น

 

“ไม่ละ อรไปเถอะ แต่ถ้าให้ดีก็ติดไม้ติดมือกลับมาฝากซักคนก็ดีนะ”

 

“ต๊าย...เรื่องอะไร ยังแค้นใจอีตา C5 ไม่หายเลยนะ ไม่ต้องไปดีแล้วล่ะ อยู่นี่แหละ เดี๋ยวอรมา”

 

ร่างสูงเพรียวสะบัดตัวก้าวฉับๆไปข้างหน้าตรงออกไปยังห้องโดยสารถัดไป พัญญาหัวเราะขำกับท่าทางของเพื่อนซี้คนสนิทคนนี้ อิงอรนะอิงอร เรื่องเดียวที่ยอมไม่ได้คือเรื่องผู้ชายจริงๆ

นิ ย า ย . ค อ ม อยากจะอ่านนิยายออนไลน์ดีดี สักเรื่อง คิดถึงเราสิคะ www.niyay.com

เกี่ยวกับนิยายเรื่องนี้

หมวดนิยาย :  รักหวานซึ้ง
ตอนล่าสุด :   11
สถานะ :   ยังไม่จบ
วันที่โพสต์ :   01 ส.ค. 55 20:19:43
Update ล่าสุด :   04 ส.ค. 55 17:51:01
คนเข้าชม :   471 ครั้ง
Story cool :   63
Favorites :   23

loading.. ( ต้องขออภัย หากโหลดอ่าน chapter ไม่ได้ แนะนำ ดาวน์ click Mozilla Firefox หรือ Google Chrome )
loading..
แสดงความคิดเห็นกันหน่อยจ้า (2 เม้น)

  
หากต้องการแสดงความคิดเห็น กรุณา Login ด้วยค่ะ

โปรดอ่านกฏกติกาก่อนแสดงความคิดเห็น

- โปรดงดเว้นการใช้คำหยาบ ส่อเสียด ดูหมิ่น กล่าวหาให้ร้าย สร้างความแตกแยก หรือกระทบถึงสถาบัน อันเป็นที่เคารพ

- ทุกความเห็นไม่เกี่ยวข้องกับผู้ดำเนินการเวบไซท์ และ ไม่สามารถ นำไปอ้างอิงทางกฎหมายได้

- ทีมงาน niyay.com ขอสงวนสิทธิ์ในการลบความคิดเห็น โดยไม่ต้องแจ้งให้ทราบล่วงหน้า

kal1974 ความคิดเห็นที่ 2
สนุกดีค่ะ  ชอบนางเอกน่ารักดี อิอิ
2012-08-04 19:55:39

เพื่อน 1672 | Point 26355 | Level 263 | Class มืออาชีพ | comment จากตอนที่ 5


คามีลล์ ความคิดเห็นที่ 1

กลายเป็นชื่อเล่นไปแล้วนะ นาย C5 น่ารักอ๊ะ  เนื้อเรื่องเริ่มมันส์ขึ้นแล้ว

อ้อ อ้อ รถไฟความเร็วสูงน่าจะพุ่งทะยาน มากกว่า บินทะยาน นะคะ

2012-08-04 17:29:47

เพื่อน 940 | Point 23144 | Level 231 | Class มืออาชีพ | comment จากตอนที่ 5