
ปกรณ์ สกุลวิวาณิชย์ ( กรณ์ ) เป็นลูกชายคนเดียวของคุณมานพ สกุลวิวาณิชย์ เจ้าของธุรกิจเครื่องเพชรส่งออกต่างชาติ ปัจจุบันอยู่กับแม่เลี้ยงสองคนเนื่องจากคุณมานพเสียเมื่อต้นปีด้วยโรคหัวใจ และเป็นเพื่อนสนิทของ คุณใหญ่ราชาธุรกิจโรงแรมเครือนิวกรุ๊ป
ตอนที่ 3
ป้าใจ ป้าใจยังอยู่หรือป่าว เงียบ!!
หายหัวไปไหนกันหมด คนใช้บ้านนี้อยู่กันสบายจนเคยตัว เดินโซซัดโซเซไปบราเหล้าตรงหน้า
นี่คุณกรณ์ คุณเมามากแล้วนะค่ะ เสียงนี้เค้าไม่เคยลืม เสียงผู้หญิงที่เค้าเกียดยัยแม่เลี้ยงตัวแสบ เธอเข้ามาแย่งทุกอย่างที่มันสมควรเป็นของฉันไป
ไม่ทราบว่ามันเกี่ยวอะไรกับคุณด้วยไม่ทราบคุณแม่เลี้ยงคนสวย
เจอหน้ากันทุกครั้งไม่เคยเลยที่เค้าจะไม่พูดจาแดกดันเธอ เค้าเป็นมาตั้งแต่ที่รู้ว่าเธอจะแต่งงานกับพ่อของเค้า เพราะก่อนหน้านี้เธอเป็นแค่นางพยาบาลที่มาคอยดูแลพ่อของเค้าแต่ตอนนี้เธอกลับเป็นเจ้าของทุกอย่างที่เดิมต้องเป็นของเค้าก่อนที่พ่อเค้าจะเสียท่านได้ทำพินัยกรรมยกสมบัติกว่าหกสอบเปอร์เซ็นให้กับเธอแต่เค้าที่เป็นลูกชายแท้ๆกลับได้ไปเพียงแค่สี่สิบเปอร์เซ็นก็สมควรแล้วที่เค้าจะเกียดเธอ อรอุมา
ดิฉันแค่ยังไม่อยากจะจัดงานศพเพิ่มอีกศพทั้งที่พึ่งจะเสร็จงานคุณท่านเมื่อไม่นานนี่เท่านั้นค่ะ
หึ คงจะสมใจเธอล่ะสิถ้าฉันตายไปอีกคน คราวนี่คงเป็นม่ายสาวรวยทั้งทรัพย์ รวยทั้งรูปแต่ฝันไปเถอะว่าฉันจะตายง่ายๆเหมือนพ่อของฉัน
แต่ฉันคิดว่าถ้าขืนคุณยังกินเหล้าแทนน้ำแบบนี้ทุกวัน ฉันคงไม่ต้องรอนานหรอกค่ะ เธอยิ้มหวานใส่หน้าเค้าแล้วท่าว่าจะเดินหนี ( เบื่อคนเมา ) T^T
นี่เธอปากดีนักนะ เค้ากระชากเธอกลับมาปะทะกับอกหนาแล้วแนบริมฝีปากกับปากบางหญิงสาว เธอไม่ทันตั้งตัวและคิดไม่ถึงว่าเค้าจะทำการจู่โจมเธอด้วยวิธีนี้
เธอพยายามจะผลักอกหนาให้ถอยห่างจากเธอแต่ก็ไม่เป็นผลเพราะแรงเค้าเยอะกว่าเธอมาก เค้าใช้มืออีกข้างรวบมือของหญิงสาวไว้ด้านหลัง และอีกข้างก็กดท้ายทอยหญิงสาวไว้ไม่ให้หลีกหนีริมฝีปากของเค้า เค้าบังคับให้เธออ้าปากด้วยการขบกัดริมฝีปากบาง เธอเจ็บจนทนไม่ไหวและด้วยความที่เค้ามากประสพการเค้าจึงสามารถเค้าไปสำรวจโพร่งปากของหญิงสาวได้ เค้าเล่นลิ้นหวักไปมาเพื่อหยอกล้อเธอ เธอเริ่มอ่อนระทวยจากเดิมที่เคยปกป้องและผลักไสตอนนี้เธอโอบล้อมคอของเค้าเพื่อให้แนบชิดและค้นหาเธอมากยิ่งขึ้น เธอเผลอใจจูบตอบเค้าเค้าแรงมาเธอก็แรงตอบ
อืม เค้ารู้สึกพอใจกับการตอบสนองของเธอจนเผลอครางออกมา
อรคุณหวานจังเลย มือเค้าเริ่มไม่อยู่นิ่งเค้าเลื่อนฝ่ามือขึ้นมาบนเนินอกอวบของเธอทำให้เธอถึงกับครางออกมาด้วยความเสียวซ่าน
อ้าคุณกรณ์ขา เค้าทำให้เธอลืมตัวลืมอาย และเธอก็มีใจให้กับเค้าเป็นทุนเดิมอยู่แล้วด้วย
เค้าพาเธอมาตรงโซฟาตั้งแต่เมื่อไรเธอไม่รู้ มารู้อีกทีก็ตอนที่แผ่นหลังราบกับโซฟาเสียแล้ว
พอเถอะค่ะคุณกรณ์ เธอพอมีสติขึ้นมาบ้างว่าสิ่งที่เธอทำอยู่นี่มันไม่สมควรเธอมีศักดิ์เป็นแม่เลี้ยงเค้า
แต่เค้าไม่ฟังเสียงเธอ หรืออาจเป็นเพราะเค้าไม่คิดจะสนใจสิ่งอื่นใดแล้วนอกจากสองเต้าที่อยู่ตรงหน้าเค้า มันบานออกเหมือนดอกไม่บานเกษรของมันก็ชูชันล้อตาล้อใจแมลงตัวผู้เสียเหลือเกิน
เค้าเหมือนคนโดนมนสะกดให้หลงไหลไปกับราชนีดอกไม้ในเทพนิยาย เค้าใช้ทั้งสองมือของเค้าโอบอุ้มเต้าของเธอแล้วใช้หัวแม่มือทั้งสองข้างเขี่ยกลางเกษร การกะทำของเค้ายิ่งสร้างความเสียวซ่านให้เพิ่มขึ้มนัก
คุณกรณ์ขา อร
. เค้าใช้ปากของเค้าดูดเกษร และลิ้นของเค้าเล่นกับเกษรดอกไม้ของหญิงสาวอย่างเมามัน เธอแอ้นอกรับสัมผัสที่เค้ามอบให้และถึงอย่างนั้นก็เหมือนกับจะไม่เพียงพอสำหรับเธอ เธอก้มหัวของเค้าให้แนบกับอกเธอมากยิ่งขึ้น
คุณกรณ์ค่ะ เมื่อกี้เรียกหาป้ารึป่าวค่ะ
ป้าใจ !! ตายแล้วจะทำยังไงดีนี่ป้าใจดันมาเห็นเข้าแล้วโอ้ย ตายๆฉันต้องตายแน่ๆ พ่อตายไปไม่ทันไร แม่เลี้ยงสาวก็มาเล่นรักกับลูกเลี้ยงซะแล้ว
ไม่มีอะไรแล้วป้าผมกำลังจะขึ้นนอน ป้าไปนอนเถอะ เค้าพูดน้ำเสียงได้ปกติมากเหมือนกับเค้าไม่ใช่เค้าเมื่อสักคู่นี้เลย
ค่ะงั้นป้าไปนอนนะค่ะ ป้าใจเดินกลับไปทางเดิมที่แกเดินออกมา
โล่งอกที่แกไม่ได้เดินเข้ามาหาคุณกรณ์ อีกอย่างมันคงมึดมากเลยทำให้แกมองไม่เห็นว่าคุณกรณ์ของป้าไม่ได้อยู่คนเดียวและกำลังเล่นรักกับแม่เลี้ยงตัวเองอยู่ แล้วเค้าก็ลุกออกจากตัวเธอแล้วก็เดินขึ้นข้างบนไปเลยโดนที่ไม่กล่าวคำใดๆกับเธอด้วยซ้ำ
คุณกรณ์ คุณจะรู้บ้างไหมว่าฉันต้องทรมารมากแค่ไหนที่ต้องทำแบบนี่ สักวันคุณจะเข้าใจฉันและคุณพ่อของคุณ T^T
| ข้อความทีท่านได้อ่านจาก เวบเพจนี้ เกิดขึ้นจากการเขียนโดยสาธารณชน และ เผยแพร่โดยอัตโนมัติ ผู้ดูแลเวบไซด์แห่งนี้ ไม่ได้เห็นด้วย และไม่ขอรับผิดชอบต่อข้อความใดๆทั้งสิ้น ดังนั้นผู้อ่านทุกท่าน โปรดใช้วิจารณญาณ ในการกลั่นกรองด้วยตนเอง และ ถ้าหากท่านพบเห็นข้อความใดๆ ที่ ขัดต่อกฎหมาย และ ศีลธรรม กรุณาแจ้งมาที่ webmaster@NiYay.com เพื่อทีมงานจะได้ ดำเนินการในทันที ขอขอบพระคุณ |
เกือบไปจริงด้วย
Level 196 | Class ระดับตำนาน | Point 19608